Geschiedenis

Nee, Edutopia is niet zomaar neergeschreven.
Het begon meer dan 50 jaar geleden. Op de middelbare school, het Huygens Lyceum in Voorburg, vroeg ik me al af: "Waarom moet ik dit leren?" Tijdens mijn eerste onderwijsbaan in de jaren 1965 - '67 in Uganda, heb ik die goeje Bert, inmiddels overleden, een lange brief geschreven met daarin de beschrijving van een revolutionair onderwijssysteem. De brief heb ik nooit meer gezien. Hoe het systeem in elkaar zat, weet ik niet meer. Ergens rond 1978, een paar jaar nadat ik begon aan mijn tweede en echte onderwijsbaan, werd ik één van de vele DBK-schrijvers. (DBK-natuurkunde was een in zijn jaren vooruitstrevende en succesvolle natuurkunde methode.) Ergens in het papier rondom mij is nog een velletje met de samenvatting van een presentatie. Op een schrijversconferentie hield ik een praatje over de dwaze samenstelling van het onderwijspakket. Weer veel jaren later, in 2001 nam ik deel aan een prijsvraag uitgeschreven door het Ministerie van OC&W, kreeg tot mijn verbazing een flinke dot geld, en werkte de ideeën geholpen door een groot aantal collega's verder uit. Het resultaat was een 'state-of-the-art' CD-rom met de titel Delta onderwijs.

En toen kon ik het niet laten nog weer een paar jaar later om met dit te beginnen. En dit heette eerst "Zuurdesembrood". In de tweede wereldoorlog aten wij op zeker moment afschuwelijk vies, massief, grijsgekleurd, plat brood, ongerezen brood. Er was geen gist meer. Vele, vele jaren later, in de flowerpowertijd van de jaren 70, ontdekte ik hoe zonder gist toch heerlijk brood te bereiden was: met zuurdesem. Ik bakte zo heel wat broden. En realiseerde me dat de bakker in dat oorlogsdorp deze oude kennis van het zuurdesem niet kende. Wat was die kennis toen nuttig geweest. Die kennis staat voor mij nog steeds symbool voor het nut van onderwijs, en voor het nutteloze van veel onderwijs. Maar Edutopia is een betere naam, echt zelf verzonnen, ook al wordt die term elders door anderen ook gebruikt.